Τι καθορίζει τα πολύπλοκα συμπεριφορικά σφάλματα. Τα θέλω μας, η ψευδής συναίνεση, η μνήμη που μας γελά και η αρυτίδωτη πραγματικότητα. Ομάδες και μοτίβα σε έναν χαοτικό κόσμο. Γράφει ο Θ. Κρίντας.
του Θεόδωρου Ν. Κρίντα, PhD, CIIA (*)
Είναι αλήθεια ότι οι άνθρωποι έχουμε το ίδιο DNA. Δηλαδή κατά 99,6%! Αυτό σημαίνει ότι μόνο το 0,4% του γενετικού υλικού μας είναι αρκετό για να είμαστε ταυτόχρονα τόσο διαφορετικοί. Μεγαλύτερα ποσοστά απόκλισης υποδεικνύουν άλλα όντα του ζωικού βασιλείου. Για παράδειγμα με 1,2% διαφορά στο γενετικό υλικό, από αυτό του ανθρώπου, το αποτέλεσμα είναι… πίθηκος.
