Σε αντίθεση με τις υπόλοιπες χώρες στην ΕΕ, στη Σουηδία δεν υπήρξε λοκντάουν. Δεν υπήρξε υποχρεωτικότητα στις μάσκες, δεν υπήρξε η ανάγκη για τεστ ή απόδειξη εμβολιασμών για να συμμετάσχει κάποιος σε δημόσιες δραστηριότητες. Υποβάθμισε το ρόλο του ασυμπτωματικού φορέα, των παιδιών ως πιθανών πηγών λοίμωξης, των αερολυμάτων και της χρήσης μάσκας. Την 1η Απριλίου, ενώ άλλες χώρες έκλειναν τα σχολεία, η Σουηδία τα άνοιγε [1]. Ανάλογα με τον αριθμό των θετικών ατόμων, προσαρμοζόταν ο αριθμός των επιτρεπόμενων ανθρώπων σε δημόσιες εκδηλώσεις και κοινωνικές συγκεντρώσεις και στα εστιατόρια υπήρχαν συγκεκριμένοι περιορισμοί, αλλά ήταν ανοιχτά. Οι ανώτατη αρχή Υγείας στη Σουηδία συνέστησε κυρίως προληπτικά μέτρα, όπως συχνό πλύσιμο των χεριών, φτέρνισμα και βήξιμο στον αγκώνα, αποφυγή αγγίγματος των ματιών, της μύτης και του στόματος με τα χέρια και παραμονή στο σπίτι σε περίπτωση αδιαθεσίας [2]. Σε αντίθεση με τις περισσότερες χώρες που εφάρμοσαν λοκντάουν και περιορισμούς, αυτά τα μέτρα απαγορεύονται από το Σύνταγμα της χώρας, καθώς θεωρείται παραβίαση της ελευθερίας της κίνησης των πολιτών και επιτρέπεται καραντίνα μόνο σε άτομα και σε κτίρια [3].